Ένα πανκ τραγούδι για την γη του Πουθενά

Πάντα τα χρόνια πέρναγαν κι έρχονταν όλο και πιο δύσκολα. Κι όμως γράφοντας μουσικές ιστορίες για όσους και όσα αγαπώ μπορώ να βαδίζω πάνω στ’ αγκάθια των ετών ακόμα και όταν δεν μπορώ να προσφέρω κάτι παραπάνω.

“Ένα πανκ τραγούδι για την γη του Πουθενά” Continue reading “Ένα πανκ τραγούδι για την γη του Πουθενά”

Ω!! Άνθρωπε

Ήταν ο χρόνος άπειρος που πάσχιζα, να θάψω μέσα μου βαθιά, ότι,  μπορούσε να σας βλάψει.

Μ’ έφορο, το κορμί μου σκέπασα, χώμα. Από τις φλέβες μου νερό, αγνό, κι’ αέρας!

Ζωή! Φύσηξα  μετά, απ’ άκρη σ’ άκρη. Φύτρωσα δάση, δένδρα, βότανα, φυτά, τροφή να δώσουν, κανείς να μην πεινάσει.

Κάλυψα, την ανάγκη σας την άλλη, για ομορφιά, ψυχή και πνεύμα να χορτάσει κι αντί, γιορτή να κάνετε, σ’ αυτό που είστε, Φύση! Continue reading “Ω!! Άνθρωπε”